I na odwrót — ani |
|
I na odwrót - ani Chińczycy,
ani Japończycy nie lubią i nie uprawiają naszych gruszek. Całkowicie zaniechali wysadzania swoich starych, rodzimych, drobno-owocowych odmian jabłoni, ale nie przejęli naszych odmian grusz.
Europejski typ gruszy pochodzi głównie od dzikiej gruszy pospolitej, występującej powszechnie w Europie oraz środkowej i zachodniej Azji. Na naszych polach, a czasami i w lesie, spotkać można także takie grusze, zwane też ulęgałkami. Ta ostatnia nazwa pochodzi od procesu ulęgania się owocu. Gruszki te często aż do późnej jesieni pozostają na drzewach twarde, cierpkie, niejadalne. Po zerwaniu przenosi się je w ciepłe miejsce, gdzie przechodzą proces dojrzewania, ulęgania się, w czasie którego ich miąższ brązowieje, mięknie, nabiera słodyczy, jego cierpkość zanika. Owoce stają się jadalne, ale pozostają kamieniste. Ulęganie się zdarza się też u niektórych bardziej prymitywnych odmian uprawnych, ale w tym wypadku nie jest cechą pożądaną.
W dawnych czasach ulęgałki były ważnym składnikiem naszej diety. Nie darmo Zagłoba jako o rzeczy zwyczajnej mówił o zjedzeniu „niecki ulęgałek". Współcześni Jana Chryzostoma Paska spożywali też dzikie gruszki przed uleżeniem. Piekli je w tym celu w ognisku i stąd pochodzi zapewne powiedzenie o „zasypianiu gruszek w popiele". Pożyczki bez bik | Punkty Szczepień | kursy masażu Gdańsk |